Genç yetişkinlerde sosyal ve duygusal yalnızlık ile sanal kimlik arasındaki ilişkide öz yeterliğin aracı rolü

Bu araştırmanın amacı, genç yetişkin bireylerin sosyal ve duygusal yalnızlıkları ile sanal kimlikleri arasındaki ilişkide öz yeterliğin aracı rolünün incelenmesidir. Ayrıca araştırmada genç yetişkinlerin sosyal ve duygusal yalnızlık, sanal kimlik ve öz yeterlik değişkenlerinin çeşitli demografik değişkenler (cinsiyet, medeni durum) ile arasındaki ilişkinin incelenmesi de amaçlanmaktadır. Bu araştırma yordayıcı korelasyonel araştırma modeline göre gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu Türkiye’de yaşayan 20 – 40 yaş arasındaki 537 genç yetişkin birey oluşturmuştur. Veri toplama araçları olarak; Kişisel Bilgi Formu, Yetişkinler İçin Sosyal ve Duygusal Yalnızlık Ölçeği (Selsa-S), Sanal Kimlik Ölçeği ve Algılanan Empatik Öz Yeterlik ve Sosyal Öz Yeterlik Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin çözümlenmesinde SPSS ve AMOS programları kullanılmıştır. Sosyal ve duygusal yalnızlık, sanal kimlik ve öz yeterlik puanlarının demografik değişkenlere göre farklılaşmasını incelemek amacıyla Bağımsız Gruplar t Testi; değişkenler arasındaki ilişkiyi tespit etmek için Pearson Momentler Çarpımı Korelasyon Analizi kullanılmıştır. Son olarak, genç yetişkinlerde sosyal ve duygusal yalnızlık ile sanal kimlik arasındaki ilişkide öz yeterliğin aracı rolünü test etmek için yapısal eşitlik modeli (YEM) kullanılmıştır. Araştırma sonucunda sosyal ve duygusal yalnızlık ile sanal kimlik arasında pozitif yönde, öz yeterlik ile sanal kimlik arasında negatif yönde, öz yeterlik ile sosyal ve duygusal yalnızlık arasında negatif yönde anlamlı ilişkilerin olduğu görülmüştür. Ayrıca değişkenler arasında kurulan modelde sosyal ve duygusal yalnızlık ile sanal kimlik arasındaki ilişkide öz yeterliğin kısmi aracı rolünün olduğu bulunmuştur.