To give or not to give, and to whom?-These are the questions! Determinants of selective organ donation intentions.

Giriş Bu çalışma, Ölümü Sonrası Organ Bağışı (POD) niyetlerini etkileyen psikolojik faktörleri inceledi. Özellikle, POD ile ilişkili inançlara, geniş Planlı Davranış Teorisi'nden türetilen algılanan öznel ve ahlaki normlara, empatik kaygıya ve faydacılığın bir yönü olan araçsal zarara odaklandık. Bu değişkenleri, katılımcıların organ bağışlama niyeti ve belirli bağlamlarda bağış niyetleriyle ilişkili olarak inceledik: bir çocuk ve engelli bir yetişkin. Yöntemler Çalışmaya 18-80 yaş arası toplam 1.896 Rumen yetişkin katıldı. Veriler, tıbbi güvensizlik, tiksintiyle ilgili faktörler (Ick ve Jynx), bedensel bütünlük endişeleri, algılanan faydalar, normlar, empatik kaygı ve POD niyetlerini tahmin etmedeki arstümal zararın rolü değerlendirmek için moderasyonlu yapısal denklem modelleme yaklaşımıyla analiz edildi. Sonuçlar Tıbbi güvensizlik, Ick, Jynx ve bedensel bütünlük endişeleri POD niyetleri üzerinde önemli olumsuz etkiler yarattı. Buna karşılık, algılanan faydalar ile öznel ve ahlaki normlar POD'u olumlu şekilde öngördü. Empatik kaygı, POD niyetlerini anlamlı şekilde dengelemedi. Ancak, araçsal zarar, genel olarak bir çocuğa ve engelli bir yetişkine yönelik tüm POD türleriyle olumsuz ilişkilendirilmiştir. Katılımcılar, alıcı engelli bir çocuktuysa en yüksek POD niyetlerini, genel POD için ise en düşük niyetleri bildirdiler. Tartışma Bulgular, normatif inançlar ve algılanan faydaların POD'a katılma istekliliğini artırsa da, bedensel bütünlük, güvensizlik ve kaçınış tepkileri gibi endişelerin bu niyetleri engellediğini göstermektedir. Araçsal zararın rolü, organ bağışı kararlarındaki etik karmaşıklıkları vurgular. Bağlam da önemlidir; çünkü savunmasız alıcılara (örneğin, engelli çocuklara) yapılan bağış en güçlü desteği sağlamıştır. Bu sonuçlar, güvensizlik ve tiksintiyle ilgili engellerin ele alınmasının önemini vurgularken,