Exception, normativité et unité politique : l'Etat et son ennemi au Moyen-Orient,entre le démembrement l'empire ottoman et l'apparition de l'Etat islamique

Irak ve Suriye'deki iç savaşlar ışığında, bu tezin yansıması "meşruiyet" sorusunu sorgulatar ve düzen ile hukuk arasındaki ilişki ile Orta Doğu devletlerinin devlet ve anayasal sistemindeki normativliğin teorik ve pratik krizi etrafında dönür. Bu tez, hukuk mantığının ve düzenleyici fonksiyonunun belirsiz ve belirsiz sınırlarında yer alır; çünkü metodolojik düzen alanı ile istisna ve belirsizlik gözleminin deneysel alanı arasında gidip gelir. Aslında, devlet sonrası – ya da devlet öncesi – bağlamın incelenmesi, istisna alanından teori ve kavramların seferber edilmesini gerektirir; bu da kendini birkaç disiplinin ve akademik alanın kesiştiği noktada bulmayı kaçınılmaz kılar. Irak ve Suriye'deki toprak kopması ve isyan için mekânsal erişilebilirlik, bu iç ve sınır ötesi savaşın yansıttığı doğa durumunun görünürlüğünü ve tarihselliğini sağlıyor. Bu olaylar karşısında, devletin nihai karakteri ve anayasal düzenin sürekliliği hakkındaki hukuki önvarsayımlar derinden sarsılır; bu da özellikle metodolojik ve doktriner düzeyde, Hans Kelsen'e atfedilen normal zaman ve Carl Schmitt'e atfedilen olağanüstü zaman kavramlarını hatırlatır. Böylece tez metnimiz üç bölüme ayrılmıştır: İlki, devletin uluslararası devletler arası tanınma normu temelinde hukuki statüsüyle ilgilidir. Bu, çeşitli yasallık ve norm kavramlarının karşıt olduğu zaman mekânsal düzenin kırılganlığını tanımlamamıza olanak sağladı. Saf norm ve hukukun nomolojik işlevi üzerine iç ve dışsal bir kavrayışın ortaya çıktığı Hans Kelsen ile, Levant'taki somut düzenin teorik ve soyut önvarsayımlarla derin çelişkilerini vurgulamak istedik